Op 1 september ontving ik het volgende mailtje in mijn inbox van Wim Spijkers.:
Hoi Janwillem,
Ik ben bezig om voor Sanoma Uitgevers een – jawel! – papieren twittermagazine te realiseren.
Het wordt een soort ‘who is who’, met onder meer veel mooie portretten van de invloedrijkste tweeps in Nederland.
En daar ben jij er één van, uiteraard.
Deze eenmalige glossy moet echter al half november in de winkel liggen, dus moet er flink aan getrokken worden.
Ik ben van plan me binnenkort bij je te melden met enkele concrete vragen, maar allereerst wil ik natuurlijk weten of je zin hebt om mee te doen.
En wat in dit stadium nog belangrijker is: ben je bereid om thuis gefotografeerd te worden, bij voorkeur op of in de buurt van je favoriete/vaste werk- annex twitterplek?
Media-geil
Als media-geile ex pr-man heb ik natuurlijk meteen ja gezegd. Publiciteit is publiciteit en als spreker kun je daar nooit genoeg van krijgen.
Leuk gesprek gehad en leuke foto sessie. Ik ben heel benieuwd naar het resultaat. En vanavond is het zover, in Amsterdam wordt de Twitter Glossy genaamd Twietmagazine gelanceerd. Dat zal een leuke avond worden met veel bekenden en nog onbekenden. Daar heb ik zin in.
Het nut van een Glossy
Waarom zou er een Glossy over Twitter moeten komen zult u denken. Het uitgangspunt van Sanoma is dat iedereen elke dag doodgegooid wordt met Twitter maar dat een het grootste deel van de Nederlandse bevolking er niets mee doet. Dat hoeft natuurlijk ook niet, maar die mensen hebben ook een bepaald beeld gevormd over Twitter. Door dit magazine gaan we wat meer zien over personen die zo actief zijn met dit medium. De Twitteraars krijgen ook voor niet-gebruikers een gezicht. Met foto en verhaal. Daar moeten wij als heavy-users blij mee zijn, want zo worden wij beter begrepen door de maatschappij.
Alles moet kapot!
Maar dan gebeurt er iets dat eigenlijk te voorspellen was. Op Twitter wordt er vandaag al druk over getwitterd. In het begin vooral door mensen die een uitnodiging hebben gehad voor de feestelijke lancering . Maar op een gegeven moment komt daar weer de alom bekende omslag. De twiteraars die niet uitgenodigd zijn of niet opgenomen in het blad beginnen met zeiken. Zeiken op Twitter en zeiken op bijvoorbeeld een artikel van Adformatie.
Het blad is nutteloos, zinloos, kansloos en papier is niet meer van deze tijd. Dit zijn ook veel twitteraars die ik heel hoog heb staan, maar die er blijkbaar geen reet van snappen. Zonder het blad te hebben gezien moet het alweer kapot gemaakt worden. En waarom? Omdat ze er niet in staan? Zijn de ego’s gekrenkt? Mijn ego is lekker opgepoetst doordat ik er in sta. Daarom zal ik het niet afkraken. Helaas voor de enthousiaste beroepsazijnpissers zijn jullie niet de directe doelgroep voor het blad. En ik weet hoe hard jullie je best doen om dit initiatief af te kraken, maar ik ga toch gezellig naar het feestje vanavond!
Negatieve publiciteit is ook publiciteit
Of Sanoma en dan met name de hoofdredactrice Hilmar Mulder hier nu wakker van ligt lijkt me niet. Dankzij de soms leuke negatieve reacties wordt er in ieder geval over het blad gesproken. Ik denk dat de oplage van 170.000 stuks snel verkocht zal zijn.
Kom maar op!
Ik vermoed dat ik door dit stuk heel veel azijn over me heen krijg. Heerlijk!
Lees ook:
- Hoe Social zijn journalisten? Uit het eerder genoemde onderzoek van Arketi onder B2B journalisten blijkt dat journalisten zeer actief zijn op sociale netwerken. De...
- Negeer Klout, Twitter Boobs zijn de nieuwe meetmethode Nou ja, ik zou een artikel over borsten schrijven in de categorie Social Media voor mannen. Nu is het onderwerp...
De schrijver
Jan Willem Alphenaar heeft tot nu toe 196 artikelen geschreven.
Public speaker & blogger over Social Media, Crowd sourcing, DSB The movie, Co-creatie, Webcare, Public Relations, PR 2.0, online communicatie, digitale consumtenten en trends. Initiatiefnemer van PowerPR. Blogt o.a. op PowerPR.nl, jwalphenaar.nl en Marketingfacts.nl
Iedereen moet er van vinden wat ‘ie wil. Dat is de kracht van diversiteit. Waar ik me aan stoor is het ‘de twitteraar’ model. Alsof er een vaste groep is. Die is er niet.
Stomtoevallig kom ik dit verhaal tegen, alleen nu leven we ver na de lancering van het blad. Zelf was ik mij van de hele discussie niet bewust, maar zag ik als twittertwijfelaar opeens dat blad in de schappen. Meteen gekocht, doorgebladerd en vervolgens uitgespeld op de wc en andere plekken waar je even niet gestoord wordt. Voor mij was het wel de schoenlepel die mij de schoen deed aantrekken die tot heel veel nieuwe voetstappen leidde. Waarom? Omdat het precies bedoeld is voor de massa (zoals ik) die er steeds alles over hoort, maar geen idee heeft hoe je daar zonder gezichtsverlies een ‘dumb ass question’ over kan stellen. Wie vraagt er nou naar de Kleren van de Keizer als alle experts die al tot mode van het vorige seizoen verklaren? Nou, ik dus. En wat ik eerst een aanstellerige hype vond, blijkt een wijd open venster op de wereld te zijn. De wereld die ík zien wil, want Twitter is in feite een neutraal medium dat zich openbaart naar de aard van de gebruiker. Voor manische pubers is het een middel voor zelfexpressie en contact, voor marketeers is het een businness tool en ga zo nog maar even door. Twiet Magazine was voor mij de linkin pin tussen ‘old school’ printcommunicatie en ‘hot & happening’ social media. IJzersterke marketing van Sanoma dus. Is dat dan onoorbaar? Voor wie het nog niet wist: de kern van marketing is het optimaal bedienen van een doelgroep. Wonderlijk dat dit inzicht bij de reacties van Adformatie-lezers lijkt te ontbreken. Ik zeg Chapeau en heb eigenlijk één vraag: zit er echt niet een vervolgnummer in de pen?
He Patrick,
Er is wel een groepje Usual Suspects, dat kun je niet ontkennen toch?
JW
Eerste reactie op het blad: Waarom zou ik willen lezen over BNers op twitter in een magazine. Ik volg de tot nu toe bij mij bekende accounts niet eens: “Jan Kooijman, Victoria Koblenko, Frits Wester, Olcay Gulsen en minster Maxime Verhagen”. Ik zie dus geen reden om dit blad aan te schaffen.
Tweede reactie: Na het lezen van het bovenstaande verhaal van Jan Willem ben ik toch wel benieuwd wie er dan wel allemaal in het blad staan. Nieuwsgierig naar alles rond twitter in Nederland zal ik het blad zeker wel bekijken en daarna beoordelen. Maak twitter maar weer populairder in Nederland onder de nog niet BNers.
Hoera, weer een zieltje gewonnen met mijn blog
Los van of het blad nu wel of niet interessant is, vind ik inderdaad de schampere toon en de ‘argumenten’ tegen zo opmerkelijk. Er zijn zo veel bladen die ik NIET lees. Nou en? Ze voorzien allemaal in de behoefte van een bepaalde doelgroep, en anders houden ze vanzelf op te bestaan. Wat is het probleem? Ik zag herhaaldelijk misprijzend de term ‘cash cow’ voorbij komen in mijn TL. Ook dat bevreemdt mij. Natuurlijk, de uitgever maakt bladen. Voor het geld, ja. Gelukkig maar, anders zouden veel mensen in de creatieve sector zonder werk komen te zitten. Persoonlijk ben ik voorstander van elk initiatief dat meer mensen vertrouwd doet raken met online-vormen van communicatie en kennisuitwisseling. Hoe meer mensen daar de lol en het nut van inzien, hoe minder verkrampt organisaties en bedrijven (die immers ook uit mensen bestaan) met deze technologische mogelijkheden zullen omgaan, is mijn idee daarbij. En mensen die niet online zijn bereik je nu eenmaal beter via offline kanalen. Simpel. Dus.
)
Het JW, het moet niet gekker worden. Vanohtend al een stukje reclame op Q-music, nu een blog. De crossmedia van Sanoma lijkt mij nog te gaan werken ook. Moet het die gasten wel nageven dat hier mijn azijn tekort schiet. Wat je er ook van vindt, deze print verkoopt! Hebben ze dan wel weer handig bekeken. Ronald
Ik word er zelfs (of zeker met dit verhaal nog niet echt warm van. Nee, ik ben inderdaad niet uitgenodigd, dus ik ben misschien al bevooroordeeld
. Maar ook flauw dat jij je zo laat beïnvloeden door enige mediageylheid. Als je niet was gevraagd, wat had je dan gevonden?
Ik had het er op Twitter ook al over met mensen: zouden mensen die niet zo bezig zijn met Twitter hierop zitten te wachten? Ik heb het antwoord niet, ik zit er zelf niet op te wachten, ik ben genoeg online om alle verhalen min of meer wel te kennen.
Qua inhoud: als ik zo even kijken naar wat erin moet staan, twittercursusje, lijsten, tips en trucs etc, dan lijkt het me een soort evangelisatieblaadje, en los daarvan een soort offline versie van wat online ook gratis te vinden is.
Je hebt gelijk: eerst zien, dan zeiken, maar bij voorbaat heb ik zoals je gewend bent van mij ook een mening, en die is niet positief.
Amen Jan Willem, precies wat ik vandaag tig keer gedacht heb.
Nu ben ik ook totaal niet objectief, aangezien ik aan Twietmagazine heb meegewerkt, maar mén wat laten de azijnplassers zich in de kaart kijken. Bizar ook om te ervaren hoe verschillende ‘social media experts’ (die volop zelf via Twitter hun know-how proberen te verkopen) er meteen bovenop zitten om dit blad ongezien naar de oud-papier stapel te preken, want stel je toch voor dat er iemand geld verdiend aan Twitter
Enfin, voor mij het belangrijkst: Twiet magazine is gemaakt door een groep gerenommeerde en bevlogen bladenmakers die zelf al jaren met liefde actief zijn op Twitter en die het bovendien voor elkaar hebben gekregen een product neer te zetten waar de hele goegemeente het nu over heeft. Ik zeg: well done Wim & Hilmar!
En tot vanavond JW!
Oh haha Jan-Willem, kostelijk!
Biertje straks!
Ik sta er niet in, en vind het toch stoer, vooral voor jou JW
Dan wil je reageren en dan lees je de comments en dan heeft Annelies eigenlijk al precies gezegd wat je wou zeggen. En de vragen gesteld die je ook wou stellen.
Want ben oprecht benieuwd naar hoe je het zou vinden als je er niet in had gestaan. Net zoals ik mezelf ook oprecht afvroeg: zou ik het ook nog steeds een onzinnig concept vinden als ik wel was gevraagd ervoor? (wat natuurlijk nooit zou gebeuren want ik ben geen usual suspect maar dat verder terzijde). Antwoord op de vraag aan mezelf: ja.
Maar goed, uiteindelijk zullen de cijfers spreken wie er ‘gelijk’ heeft. Als het straks uitverkocht is hebben wij ‘azijnpissers’ duidelijk er geen kaas van gegeten.
Inderdaad Gisèle en Annelies, een goede vraag.
Zou ik anders gereageerd hebben als ik er niet in had gestaan? Het is makkelijk om te zeggen, nee.
Ik heb er nog eens over na zitten denken. Ik weet dat mensen op Twitter heel makkelijk afgeven op ideeën en initiatieven van anderen. Ik weet ook hoe vervelend dat kan zijn (DSBTheMovie) dus ik let er wel op.
Ik weet dat als ik iets volledig afbrand, zonder het ook maar gezien te hebben, ik iemand daar best hard mee kan raken. Je moet niet vergeten dat er iemand is geweest die hard heeft gewerkt aan zo’n blad. Er zit ziel en zaligheid in.
Dus ik probeer de laatste tijd niet meteen te impulsief te reageren op iets. Ik wil ook niet meer zomaar blind afgaan op wat anderen over iets zeggen. Pas als ik iets echt heb kunnen beoordelen, zal ik mijn mening geven.
Dus als jullie het ook eens bekijken en dan zeggen, Mwow ik vind het geen interessant blad dan is dat prima. Dan kunnen jullie gewoon verder met de Viva, Flair en Bobo en pak ik weer de Donald Duck. 1.000 mensen, 1.000 smaken.
Respecteer andermans moeite en poging.
Zo, genoeg sof gelul, maar zo sta ik er wel in!
JW, als ik zo de eerste twitpics van het blad bekijk, ziet er naar uit dat het een leuk magazine is geworden. Veel terugblik momenten en eventueel ook leer momenten. Zoals hier al eerder is gemeld: ” leerzaam dingetje” dus. Deze ziel heb je nu echt te pakken.
En nu weer gewoon jezelf zijn
Ben het helemaal eens met wat Mariana zegt. Als dit offline middel mensen kan bewegen om Twitter te gaan gebruiken of er actiever op te worden, dan is dat voor bedrijven (en marketeers) ook gunstig. ‘Feesboek’ iemand?
Uiteraard vind ik het geen sof gelul. Je hebt gelijk dat men er ziel en zaligheid in heeft gestopt, dat is altijd te respecteren. Doe ik ook. Weet alleen niet of ik per se het daadwerkelijk moet lezen om te kunnen bepalen of het iets voor mij is. Dan zou ik wel alles moeten gaan lopen uitproberen, nogal een klus. Maar goed, we weten waar we staan qua mening over deze kwestie. Over een ander onderwerp zijn we straks vast wel weer helemaal op een lijn
Nou, JW, je hebt het mij op Twitter nog niet af zien kraken als het goed is, ik baseer mij op mijn eigen gevoel en beeld hierbij. Ik lees nagenoeg geen bladen, ben alleen abonnee van Onkruid, en nieuwe bladen bekijk ik meestal sowieso vrij sceptisch, zeker als ze dan in dit geval over iets met online gaan. Ik heb bij een bladenmaker gemaakt, ik weet hoe het is om je energie in een blad te stoppen en dan na 1 uitgave erachter te komen dat het niet aanslaat. Dan wordt het de nek omgedraaid en gaat iedereen weer verder met andere business. Natuurlijk hoop ik voor de mensen die hier energie in hebben gestopt dat het werkt, maar ik geloof er niet in. En iedereen heeft recht op mijn mening
. Je mag best op je teentjes getrapt zijn om al die mensen die het wel oeverloos afgezeikt hebben, maar ik vind niet dat je dan ons twee moet noemen in een reply met zo’n strekking. Ik denk dat wij vrij terechte twijfels hebben en zeker ook het recht hebben om en plein publique die twijfel te uiten.
Ik ben gewoon geen bladenmens, simpel zat. Dus ik kan het achteraf best oppakken, maar dan zeg ik nog steeds: ach, aardig..maar niks voor mij.
oh sorry mijn lieve Annelies, was geen aanval op jou en Gisele. Het was een antwoord op jullie vraag die vervolgens uit de hand liep
“bij bladen gemaakt” moet “gewerkt” zijn. Duh. Ik ga slapen
.
Het ondergraaft een beetje de charme van Twitter, het anarchistische karakter en de manier waarop onderwerpen en twitteraars wel/niet komen bovendrijven. Krijg je weer een top 200 of iets dergelijks. Gaan we dus weer aan het handje/blaadje meelopen? En wie hoort er dan wel bij en wie niet, want sta je wel in dat blaadje en mag je naar het feestje. Ons kent ons en dat kennen we nou zo langzamerhand wel. Dus gaan we lekker afzeiken, want daar hebben we dus Twitter voor
En het gaat toch ook gewoon om geld verdienen? Niks mis mee, maar je ziel en zaligheid… Het is geen liefdadigheid.
De meeste Hollanders zijn azijnzeikers. Nu met een online podium. Laat lekker gaan of ontvolg. Fijn, zo’n knop.
Leuk initiatief, het blad. Kom het vast wel eens tegen bij de kapper.
Haha, je kunt mijn vorige commentaar heel negatief opvatten, maar dat is het niet!!!
Ik kan me wel vinden in de stelling van Annelies en Robert. Ik heb geen moeite met een blad over Twitter. Zou leuk zijn als het wat aanslaat bij de niet-Twitter mensen. Waar ik alleen een nare bijsmaak van krijg is dat er een soort top-clubje lijkt te vormen. Vooral het feit dat er BNN’ers in staan vind ik jammer. Twitter is een medium van “het volk” en heeft zoals Robert het mooi verwoord een anarchistische karakter. Nu snap ik ook wel dat je niet elke twitteraar kan interviewen. Maar het lijkt me veel leuker om er verhalen in te lezen van Twitteraars die nog helemaal niet zo bekend zijn en om die juist een podium te geven. Just my 2 cents.
Wie is eigenlijk de doelgroep? Bedrijven en organisaties? Mijn buurman die Twitter niet snapt en het maar onzin vind?
Toch ben ik benieuwd naar de Glossy en wil er wel eens een blik in werpen.
Twitter? Huh, wat is dat?
Ik hoor wel van dit magazine voor het eerst.
Twee jaar geleden was er ook zo’n initiatief: http://www.nu.nl/internet/2123850/twitter-krijgt-eigen-magazine.html.
Hoe is het daarmee? Het eerste nummer kreeg ik toeg gratis. Ik vond er niks aan. Je kon nergens op klikken, je kon niet scrollen, het blad ververste niet. Ik vond Twitter zelf veel leuker dan het blad. En bovendien ging het ook toen over bekende twitteraars, terwijl dat vaak helemaal niet de leukste twitteraars zijn. Geef mij maar Twitter!
Ik moet ook zeggen dat het onbekende BN’er gehalte ook hoog is.
En veel Tweeps/Twitteraars die in de lijst staan heb ik nog nooit van gehoord.
Zullen we meteen maar de twory, de twive en de nieuwe twevu beginnen? Tsja mijn pis is dan misschien niet zo azijnig, ik kan er wel om lachen. En aan de andere kant een beetje huilen, wel te merken dat de uitgeefwereld aan haar laatste strohalm begonnen is.
Voor iedereen die er in staat, gefeliciteerd. Ik lees jullie graag, of ik je nu mag of niet
(Zeker JW mag ik niet, dat weet hij best) voor iedereen die er niet in staat, lees het blad als je wil dat Sanoma nog effe door gaat. Of lees het niet, en leef verder. Niets bijzonders.
Binnenkort komt er ook een Hyves magazine.
En is nog zo’n blad en dat heet Voetbal International. Dat staat vol met verhalen over voetbal, zoooo stom! Want voetbal doe je op een grasveld, niet in een blad! Snappen die bladenmakers dat dan niet!? Zo’n blad ondergraaft een beetje de charme van voetbal. Dan wordt het ineens mainstream, getver! Nutteloos dus. Ik ga het echt niet kopen. Maar ik ga wel iedereen vertellen dat het stom is. Want mijn ego wordt er door aangetast. Belachelijk!
Serieus: ondanks dat de lijst nogal discutabel is en het blad overduidelijk uit het vrouwencluster van Sanoma komt, spreekt het me toch tot op zekere hoogte aan. Leuk als naslagwerk, als je je over tien jaar afvraagt wat voor mensen dat ook alweer waren, die Puur, JW en Bert Brussen. Ik sla het blad niet heel hoog aan, maar zie het vooral als een leuk kerstcadeautje voor de beginnende twitteraar, gekocht door zijn vrienden of familie. Prima toch? De rest hoeft het niet te lezen. En ondertussen ook gewoon de tweep die wel een gezonde dosis nieuwsgierigheid in zijn donder heeft en niet direct begint te zeiken omdat hij zichzelf vindt behoren tot een soort Twitter-elite.
Ik heb geen mening over het blad, behalve dan dat het me niet interessant lijkt, zoals zoveel bladen.
Ik heb wel een mening over dit stukje… het zoveelste in een rij die mensen met een andere mening afdoet als azijnpissers. Heel jammer.
Hoi Lenneke,
Ik behoor overigens zelf ook tot die categorie azijnpissers. Het is ook met een knipoog geschreven.
Grtz,
JW